Jonge filmmaker wil dat je vaker met ouderen praat

Geplaatst op

Praat eens met ouderen. Ze zitten namelijk vol levenslessen, en kunnen bovendien de aanspraak gebruiken. Dat zegt de jonge fotograaf en filmmaker Dennis van Akkeren uit Middelburg. Hij sprak met vijf ouderen en heeft hun ervaringen gevangen in de film en fotoserie Praat met me.

Praat met me
Fragmenten uit Praat met me© Dennis van Akkeren

“Ik wilde weten hoe ze in het leven staan”, antwoordt Dennis in het radioprogramma Zeeland Wordt Wakker op de vraag waarom hij aanklopte bij zorgcentrum Hof ’t Seijs in Middelburg, om ouderen te mogen spreken. “Mijn vermoeden was dat er eenzaamheid zou zijn, en dat mensen ziek zouden zijn. Maar hoe gaan ze daar dan mee om? Van hun levenslessen kunnen jongeren veel leren.”

Omaatjes in Eindhoven

De aanleiding voor Dennis om ouderen te filmen is een persoonlijke. “Vijftien jaar geleden ben ik naar Middelburg verhuisd. Mijn dementerende omaatjes bleven achter in de omgeving van Eindhoven en werden ziek. Door de afstand kon ik niet vaak naar ze toe. Dat vond ik moeilijk en wilde daarom toch iets voor ouderen doen. Zelfs als het niet mijn eigen grootouders zijn”.

Dennis van Akkeren© Dennis van Akkeren

“Als ik mijn oma’s bezocht zag ik in het zorgcentrum eenzame mensen, en bewoners die voor zich uit staren. Dat deed me pijn. Die mensen mogen niet vergeten worden. Ouderen zijn waardevol voor de maatschappij en kunnen als geen ander vergelijken tussen vroeger en nu, en of we het een beetje goed doen allemaal.”In Praat met me geven de ouderen antwoorden op vragen zoals wat er is veranderd, aan wie ze steun hebben en wie er naar hun verhalen luistert. Dennis van Akkeren: “In mijn eigen buurt probeer ik contact te houden met ouderen door een praatje te maken of de heg te snoeien. Je hoeft niet gelijk naar een verzorgingshuis te rennen, maar kunt bijvoorbeeld een oudere in de buurt helpen op de computer.”

Beide benen op de grond

Dus: ga eens met ouderen praten, vindt Dennis. “Veel jongeren zijn zo druk met zichzelf dat ze geen oog meer voor ouderen hebben. In de gesprekken voor mijn film hoorde ik dat ouderen het contact missen. Maar ze zijn terughoudend en stappen zelf niet zo snel op jongeren af, al is de wens er wel.”De gesprekken voerde Dennis nog voor de coronacrisis. Door corona heeft de uitwerking van de film langer geduurd. Een aantal van de vijf ouderen die Dennis sprak is inmiddels overleden. “Ik vroeg ze ook over de dood en over ziek worden. Door die gesprekken ben ik gaan beseffen dat je moet genieten van hoe je nu in het leven staat. Dat heeft me met beide benen op de grond gezet.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.